ภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ ( SOUTH WEST ASIA )

ผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง เพื่อให้นักเรียนสามารถ

1. มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับสภาพและลักษณะสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ สังคมวัฒนธรรมของภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ (ตะวันออกกลาง)

2. มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเศรษฐกิจที่สำคัญของภูมิภาคในเอเซียตะวันตกเฉียงใต้

3. มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับประชากรในภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้

4. มีความเข้าใจเกี่ยวกับการที่ดินแดนในภูมิภาคนี้มีความขัดแย้งและสู้รบกันเป็นประจำ

5. สามารถวิเคราะห์ความสำคัญของประเทศในภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ในเรื่องทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือน้ำมันปิโตรเลียม ที่มีต่อประเทศต่างๆ ในทวีปเอเซียและต่อโลกได้

6. สามารถเข้าใจความสำคัญของภูมิภาคนี้ที่เป็นแหล่งกำเนิดอายธรรมโบราณที่เก่าแก่ของโลกรวมนับเป็นแหล่งกำเนิดศาสนาที่สำคัญ คือ ยูดาห์ คริสต์ อิสลาม

 

 

แผนที่ : เอเซียตะวันตกเฉียงใต้แสดงอาณาเขตประเทศและเมืองหลวง

กลับด้านบน

 
 

เอเซียตะวันตกเฉียงใต้ ( SOUTH WEST ASIA ) ภูมิภาคของเอเซียตะวันตกเฉียงใต้มีชื่อเรียกแตกต่างกันหลายชื่อที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายได้แก่

1. ตะวันออกกลาง ( Middle East ) หมายถึงดินแดนที่เป็นเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ปัจจุบัน

2. ตะวันออกใกล้ ( Near East ) หมายถึง ดินแดนทางตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนคาบสมุทรอาหรับและคาบสมุทรบอลข่าน

3. เอเซียน้อย ( Asia Minor ) หมายถึง ดินแดนที่เป็นประเทศตุรกีปัจจุบัน

 
 

ลักษณะสำคัญของเอเซียตะวันตกเฉียงใต

1.เป็นแหล่งอารยธรรมเก่าแก่แห่งหนึ่งของโลกคือ แหล่งอารยธรรมที่เรียกว่า " เมโสโปเตเมีย " ซึ่งอยู่ระหว่างลุ่มแม่น้ำไทกรีส - ยูเฟรตีส ในประเทศอิรัก

2. เป็นดินแดนทีมีบริเวณที่มีภูมิอากาศแห้งแล้ง ที่กว้างใหญ่ที่สุดของเอเซีย

3. เป็นแหล่งกำเนิดศาสนาสำคัญของโล กถึง 4 ศาสนาคือศาสนาโซโรเอสเตอร์ ศาสนายิว ศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม

4.เป็นบริเวณที่เชื่อมต่อระหว่างทวีปสำคัญถึง 3 ทวีปคือ ยุโรป แอฟริกา และเอเซีย

5. ดินแดนของภูมิภาคนี้ได้ชื่อว่า เป็นดินแดนแห่งทะเลทั้ง 5 ประกอบด้วยทะเลดำ ( BLACK SEA) ทะเลสาบแคสเปียน ( CASPIAN SEA) ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ( MEDITERANEAN SEA ) ทะเลแดง (RED SEA)ทะเล อาหรับ ( ARABIAN SEA) หรืออ่าวเปอร์เซีย

6. เป็นดินแดนที่ประชาชนมีมาตรฐานการครองชีพที่ต่างกันมากคือประเทศที่ส่งน้ำมันเป็นสินค้าออก จะมีมาตรฐานการครองชีพสูง ส่วนประเทศที่ไม่มีน้ำมันมาตรฐานการครองชีพของประชาชนจะอยู่ในเกณฑ์ที่ต่ำ

7.ภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้เป็นดินแดนที่มีแหล่งสำรองน้ำมัน และสามารถผลิตน้ำมันได้มากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

8. ภูมิภาคนี้มีดินแดนที่อยู่ที่ตั้งในทวีปยุโรปและทวีปเอเซียคือดินแดนของประเทศตุรกี

กลับด้านบน

 
 

ที่ตั้งและอาณาเขต

ที่ตั้ง

ภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปเอเซีย ตั้งอยู่ระหว่างละติดจูดที่ 12 ํ - 42 ํ เหนือ และระหว่างลองจิจูดที่ 26 ํ - 75 ํ ตะวันออก

 
 

อาณาเขต

ภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

ทิศเหนือ      ติดต่อกับประเทศบัลกาเรีย ทะเลดำ ทะเลสาบแคสเปียน สหพันธรัฐรัสเซีย จีน

ทิศตะวันออก ติดต่อกับอินเดีย และปากีสถาน

ทิศใต้            ติดต่อกับทะเลอาหรับ

ทิศตะวันตก  คิดต่อกับทะเลแดง ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลอีเจียน และประเทศอิยิปต์

ภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ ประกอบด้วย ประเทศต่าง ๆ 16 ประเทศ มีพื้นที่รวมกันประมาณ6.8 ล้านตารางกิโลเมตร คือประมาณร้อยละ 15 ของพื้นที่ทั้งหมดของทวีปเอเซีย โดยมีซาอุดิอาระเบียเป็นประเทศที่มีพื้นที่มากที่สุด คือประมาณ 2,149,690 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีพื้นที่มากกว่า 1 ใน 3 ของภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ แต่ประเทศที่มีประชากรมากที่สุดคืออิหร่าน และตุรกี ซึ่งทั้งสองประเทศมีประชากรประเทศละประมาณ 59 ล้านคน( ปีพ.ศ.2536)

 
 

ข้อมูลบางประการของประเทศต่างๆ ในเอเซียตะวันตกเฉียงใต้

ลำดับที่ ชื่อประเทศ เมืองหลวง

เนื้อที่

ตารางกิโลเมตร

จำนวนประชากร

กลางปี2532

( ล้านคน)

ความหนาแน่นเฉลี่ย

คน: ตารางกม.

1 ซาอุดิอาระเบีย ริยาดส
2,149,690
15.5
7.2
2 อิหร่าน เตหะราน
1,648,000
58.6
35.6
3 ตุรกี อังการา
780,576
58.5
74.9
4 อัฟกานิสถาน คาบูล
650,090
16.6
25.5
5 เยเมน ซันอา
527,968
10.5
19.9
6 อิรัก แบกแดด
448,742
17.1
38.1
7 โอมาน มัสกัด
212,000
1.6
7.5
8 ซีเรีย ดามัสกัส
185,180
12.8
69.1
9 จอร์แดน อัมมาน
97,740
3.4
34.8
10 สหรัฐอาหรับเอมิเรสต์ อาบูดาบี
90,050
2.4
26.7
11 อิสราเอล เยรูซาเลม
20,710
4.9
236.6
12 กาตาร์ โดฮา
22,014
0.5
22.7
13 คูเวต อัล- คูเวต
18,120
1.4
77.3
14 เลบานอน เบรุต
10,400
3.4
326.9
15 ไซปรัส นิโกเซีย
9,251
0.7
56.7
16 บาร์เรน มานากา
663
0.5
754.1

ที่มา : สถาบันประชากรศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หมายเหตุ: อัฟกานิสถานบางตำราจัดให้อยู่ร่วมกับเอเซียใต้

                เยเมนเหนือกับเยเมนใต้รวมเป็นประเทศเดียวกัน เมื่อเดือนพฤษภาคม 2533

กลับด้านบน

 
 

สิ่งแวดล้อมทางกายภาพ

ลักษณะภูมิประเทศ

ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของเอเซียตะวันตกเฉียงใต้มีลักษณะเป็นภูเขาและที่ราบสูงส่วนที่ราบลุ่มไม่มากนัก ดังนั้นในภูมิภาคนี้ดินจึงไม่ค่อยสมบูรณ์ประกอบกับภูมิอกาาศแห้งแล้ง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายลักษณะภูมิประเทศของเอเซียตะวันตกเฉียงใต้จึงสามารถแบ่งได้เป็นเขตใหญ ๆ ได้ 3 เขตคือ

1. แนวเทือกเขา

แนวเทือกเขาที่สำคํญในเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ ประกอบด้วย

1.1 ทางตอนเหนือ

โดยเฉพาะในดินแดนประเทศตุรกีจะมีทิวเขาอยู่ 2 แนวขนานกัน คือทางตอนเหนือมีแนวเทือกเขาปอนติก อยู่ใกล้ชายฝั่งทะเลดำ และทางตอนใต้มีเทือกเขาเตารัสอยู่ใกล้ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

 
 

1.2 ทางด้าตอนกลาง

ในประเทศอิหร่าน มีทิวเขาอยู่ด้วยกัน 2 แนวคือแนวเทือกเขาเอบูรส์และเทือกเขาซากรอส

 
 

1.3 ทางด้านตะวันออกสุดของเขตนี้

มีแนวเขาที่ต่อเนื่องกับเทือกเขาในที่ราบสูงทิเบต ต่อเนื่องกันมาทางตะวันตกถึงประะเทศอัฟกานิสถานได้แก่เทือกเขาฮินดูกูซ

สำหรับบริเวณใกล้พรหมแดนตุรกีกับอิหร่าน มีลักษณะเป็นกลุ่มของภูเขาที่เรียกว่า "ชุมเขาอาร์มีเนียน"คือเทือกเขาที่แยกไปตุรกี 2 แนว กับในอิหร่าน 2 แนวดังกล่าวแล้วข้างต้น

 
 

2. เขตที่ราบสูง

เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้เป็นที่ราบสูง คือครอบคลุมพื้นที่ประมาณร้อยละ 70 ของภูมิภาคนี้ ที่ราบสูงในภูมิภาคนี้จะมีความสูงอยู่ระหว่าง 450 -600 เมตรประกอบด้วย

2.1 ที่ราบสูงอนาโตเลีย

คือที่ราบสูงขนาดใหญ่อยู่ในตุรกี ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาปอติกกับเทือกเขาเตารัส

 
 

2.2 ที่ราบสูงอิหร่าน

คือที่ราบสูงขนาดใหญ่ในประเทศอิหร่านอยู่ระหว่างเทือกเขาเอลบูรส์กับเทือกเขาซากรอส

 
 

2.3 ที่ราบสูงอาหรับ

คือที่ราบสูงขนาดใหญ่ในประเทศซาอุดิอาระเบียและประเทศใกล้เคียงโดยมีแนวเทือกเขาขนานกับชายฝั่งทะเล ลงมาถึงเขตประเทศเยเมน เทือกเขานี้จะกั้นทิศทางลมและความชื้นจากทะเลทำให้เขตนี้มีอากาศแห้งแล้งเป็นทะเลทราย

 
 

3. เขตที่ราบลุ่มแม่น้ำ

บริเวณที่ราบลุ่มในภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ที่มีความอุดมสมบูรณ์ และประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นมีอยู่ 2 บริเวณได้แก่

3.1 ที่ราบลุ่มแม่น้ำไทกริส - ยูเฟรติส

เป็นที่ราบที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้อยู่ในประเทศอิรักดินแดนระหว่างแม่น้ำสองสายนี้ในสมัยกอ่นเป็นเขตที่เจริญรุ่งเรือง และเป็นแหล่งอารยธรรมเก่าแก่ของโลก 1 ใน 4 แห่งซึ่งเรียกอารยธรรมบริเวณนี้ว่า"เมโสโปเตเมีย"

สำหรับแม่น้ำไทกริส - ยูเฟรติส เป็นแม่น้ำที่สำคัญที่สุดในภูมิภาคนี้โดยที่แม่น้ำทั้งสองเกิดจากเทือกเขาทางด้านตะวันออกของที่ราบลูงอนาโตเลียไหลมารวมกันก่อนที่จะไหลลงสู่อ่าวเปอร์เซียเรียกว่า " แม่น้ำซัตอัอล อาหรับ " ซึ่งแม่น้ำไทกริสเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ คือมีความยาวประมาณ 2,730 กิโลเมตร และแม่น้ำยูเฟรติส มีความยาวประมาณ 1,900 กิโลเมตร

บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำทั้ง 2 นี้นับได้ว่าเป็นบริเวณที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในภูมิภาคนี้แห่งหนึ่งมีประชากรตั้งถิ่นฐานอยู่หนาแน่น

 
 

3.2 ที่ราบชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ได้แก่ ที่ราบในเขตของประเทศซีเรีย เลบานอน และอิสราเอล เป็นบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของภูมิภาคนี้ เป็นเขตที่ประชากรตั้งถิ่นฐานอยู่หนาแน่น

กลับด้านบน

 
 

ลักษณะภูมิอากาศ

ลักษณะโดยทั่วไปของภูมิิอากาศในภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ที่เด่นชัด คือร้อนแห้งแล้ง จนพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย พื้นที่ส่วนใหญ่จะได้รับปริมาณน้ำฝนน้อยกว่า 10 นิ้วต่อปี โดยเฉพาะในคาบสมุทรอาหรับปริมาณน้ำฝนจะน้อยที่สุด

ถึงแม้ว่าในภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้มีทะเลและน่านน้ำต่างๆ ล้อมรอบ แต่ลักษณะอากาศยังแห้งแล้ง เพราะหย่อมความกดอากาศสูงในเขตกึ่งร้อน มีอิทธิพลต่อภูมิอากาศเขตนี้ตลอดปีทำให้ลมพายุไม่สามารถพัดพาเข้ามาได

สำหรับอุณหภูมิโดยทั่วไป ของภูมิภาคเอเซียตะวันตกเอียงใต้ที่สำคัญ คือในฤดูร้อนมีอากาศร้อนที่ยาวนาน มีหลายบริเวณที่มีอุณหภูมิเฉลี่ยเกิน 38 ํ เซลเซียส และอุณหภูมิประจำวันสูงถึง 49 ํ เซลเซียส

ในช่วงเวลาฤดูหนาวจะได้รับอิทธิพลจากลมตะวันตก ที่พัดจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทำให้ฝนตกตามชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ บริเวณที่ฝนตกมาก คือแถบเทือกเขาด้านปะทะลม เช่นแถบภูเชาในเลบานอนอิสราเอล เทือกเขาปอนติก เอลบูร์สทางเหนือ และเทือกเขาซากรอสทางใต้ และยิ่งอยู่ห่างฝั่งออกไปปริมาณน้ำฝนจะลดน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่ง ไม่มีฝนเลย

ในเขตทะเลทรายของเอเซียตะวันตกเฉียงใต้จะมีลมร้อนที่พัดแรงจากทะเลทราย ทำให้เกิดพายุฝุ่นและทรายอย่างรุนแรงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พืชผลเหี่ยวแห้งจากความร้อนของพายุ เรียกลมชนิดนี้ว่า "ลมซิรอคโค "

 
 

ลักษณะของภูมิอากาศในเอเซียตะวันตกเฉียงใต้สามารถแบ่งได้เป็นเขต ๆได้ดังนี้คือ

1. เขตภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน

ลักษณะของภูมิอากาศที่สำคัญ คือในฤดูร้อนอากาศร้อนและแห้งแล้ง ส่วนฤดูหนาวอากาศอบอุ่นและมีฝนตก ได้แก่ บริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลสาบแคสเปียนชายฝั่งทะเลดำ โดยมีพืชพรรณธรรมชาติที่สำคัญคือป่าไม้ใบกว้างและไม้พุ่มเตี้ย ๆหรือทุ่งหญ้าสลับไม้ พืชผลที่สำคัญคือส้ม องุ่น มะกอก

 
 

2. เขตภูมิอากาศแบบภูเขาสูง

ลักษณะของภูมิอากาศที่สำคัญในเขตนี้ คือมีฤดูหนาวที่มีอากาศหนาวจัดยาวนานถึง 6 เดือน ได้แก่บริเวณที่สูงทางตะวันออกของตุรกี (ที่สูงอาร์เมเนีย) ตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่าน และทางภาคเหนือของอิรัก ที่สูงในอัฟกานิสถาน

พืชพรรณธรรมชาติที่สำคัญคือ ป่าสน

 
 

3. เขตภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย

ลักษณะของภูมิอากาศเขตนี้ อากาศจะมีความชุ่มชื้นกว่าเขตทะเลทราย คือจะได้รับปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยปีละประมาณ 250 -500 มิลลิเมตร (10 นิ้ว - 20 นิ้ว )ได้แก่ บริเวณที่อยู่รอบ ๆทะเลทรายของภูมิภาคนี้

ส่วนพืชพรรณธรรมชาติในเขตนี้ที่สำคัญคือทุ่งหญ้าสั้น ๆไม้พุ่มและไม้หนามบางชนิด อินทผาลัม

 
 

4.เขตภูมิอากาศแบบทะเลทราย

ลักษณะสำคัญของภูมิอากาศเขตนี้ คือมีอากาศที่แห้งแล้งมากอากาศร้อนจัด ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างฤดูร้อนกับฤดูหนาว และระหว่างกลางคืนกับกลางวันจะแตกต่างกันมากสำหรับปริมาณน้ำฝนในเขตนี้จะต่ำมาก คือปริมาณฝนเฉลี่ยต่อปีต่ำกว่า 250 มิลลิเมตร (10 นิ้ว) ได้แก่ บริเวณทะเลทรายในคาบสมุทรอาหรับ ทะเลทรายในเขตประเทศอิหร่านและอัฟกานิสถาน

สำหรับพืชพรรณธรรมชาติที่สำคัญในเขตทะเลทราย ได้แก่ ตะบองเพชร

 
 

ลักษณะทางเศรษฐกิจ

ลักษณะโดยทั่วไปทางเศรษฐกิจของกลุ่มประเทศเอเซียตะวันตกเฉียงใต้หลายประเทศขึ้นอยู่กับน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ เช่นซาอุดิอาระเบีย อิรัก อิหร่าน สหรัฐอาหรับเอมิเรสต์ กาตาร์ คูเวต และบาร์เรนแต่รายได้จากน้ำมันทำความร่ำรวยให้กับชนกลุ่มน้อยเท่านั้น

ปัจจุบันหลายประเทศได้นำรายได้จากการขายน้ำมันและก๊าซธรรมชาติบางส่วนไปพัฒนาประเทศ เช่นโครงการชลประทาน ถนน สถานศึกษา และจัดสวัสดิการให้กับประชาชนในด้านต่างๆ เช่นการรักษาพยาบาลการให้การศึกษาฟรีไม่เก็บภาษีรายได้ส่วนบุคคล เป็นต้น

ในการที่ภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้เป็นแหล่งสำรองน้ำมันและก๊าซธรรมชาติที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลกคือรวมกันแล้วมีปริมาณมากกว่าครึ่งหนึ่งของโลก โดยที่แหล่งสำคัญอยู่ในบริเวณอ่าวเปอร์เซีย จึงทำให้ภุมิอากาศนี้มีอิทธิพลสำคัญต่อเศรษฐกิจของโลก เพราะประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนาหลายประเทศยังต้องอาศัยแหล่งน้ำมันจากบริเวณนี้

กลับด้านบน

 
 

ลักษณะเศรษฐกิจของประเทศในเอเซียตะวันตกเฉียงใต้

อิหร่าน

อิหร่านมีลักษณะเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่

การเพาะปลูก

พื้นที่ส่วนใหญ่ของอิหร่านเป็นทะเลทรายและดินเค็ม มีเนื้อที่ที่เหมาะสมกับการเพาะปลูกเพียง 1 ใน 4 ของพื้นที่ทั้งหมด บริเวณที่เหมาะแก่การเพาะปลูก ได้แก่ภาคเหนือ และภาคตะวันตกของประเทศ

พืชที่ปลูกมากได้แกข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ข้าวเจ้า องุ่น และอินทผาลัม

 
 

การเลี้ยงสัตว

มีน้อยส่วนใหญ่เป็นการเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อน เช่นแพะ แกะ

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่สำคัญของอิหร่าน คือน้ำมัน โครเมียนและก๊าซธรรมชาติ โดยเฉพาะก๊าซธรรมชาติ ิอิหร่านมีมากเป็นอันดับสองของโลกรองจากสหพันธ์รัฐรัสเซีย

 
 

การอุตสาหกรรม

อุตสาหกรรมที่สำคัญของอิหร่าน ได้แก่ อุตสาหกรรมเกี่ยวกับน้ำมัน อุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ การทอ พรมเปอร์เซีย

 
 

การค้า

สินค้าเข้าที่สำคัญคืออาหาร ข้าว เครื่องจักรกล เครื่องใช้ไฟฟ้า

สินค้าออก ได้แก่ น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ พรมเปอร์เซีย ฝ้าย ขนแกะ

 
 

การคมนาคม

1.ทางถนน(รถยนต์)

อิหร่านเป็นประเทศที่มีถนนทั้งประเทศ รวมกันยาวที่สุดในภูมิภาคนี้คือมีความยาวประมาณ 136,400 กิโลเมตร โดยถนนจะเชื่อมโยงกับเมืองสำคัญ ๆเช่นเมืองหลวงกับเมืองท่า แต่ในเขตชนบทการคมนาคมขนส่งมักจะใช้ลา ม้าและอูฐ

2. ทางรถไฟ

พื้นที่ส่วนใหญ่ของอิหร่านไม่ค่อยมีทางรถไฟ ทางรถไฟที่สำคัญได้แก่ทางรถไฟที่เชื่อมระหว่างเมืองสำคัญ โดยมีเตหะรานเป็นศูนย์กลางทางรถไฟ 3 สายคือทางตะวันตกเชื่อมกับเมืองทาบริชและต่อเข้าตุรกีสายตะวันออกไปยังเมืองมาชแฮดใกล้อัฟกานิสถานและสายใต้ ผ่านเทือกเขาซากรอสไปยังอ่าวเปอร์เซีย

3.ทางอากาศ

สายการบินเป็นของรัฐบาลจะมีการบินระหว่างเมืองภายในประเทศและระหว่างภูมิภาคนี้และกับนานาชาติ

4.การขนส่งทางน้ำ

เม่น้ำชัต- อัล - อาหรับ เป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญของอิหร่านและอิรักร่วมกันแต่ในปีพ.ศ.2523 เกิดสงครามระหว่างอิรัก - อิหร่าน ทำให้การเดินเรือในเส้นทางนี้ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าที่ควร

สำหรับอิหร่านมีเมืองท่าที่สำคัญ คือเกาะคาร์ค ซึ่งเป็นเมืองท่าเรือน้ำลึกที่ใช้ขนส่งน้ำมันของอิหร่าน

5. การขนส่งทางท่อ

อิหร่านเป็นประเทศที่ผลิตน้ำมันสำคัญแห่งหนึ่งในภูมิภาคนี้จึงมีการส่งน้ำมันและก๊าซธรรมชาติโดยทางท่อจากแหล่งผลิตสู่ท่าเรือ

กลับด้านบน

 
 

เมืองสำคัญ

เตหะราน      เป็นเมืองหลวง

อบาดาน       เป็นเมืองศูนย์กลางและมีโรงงานน้ำมันปิโตรเลียม

เกาะคาร์ค     เป็นเมืองท่าเรือน้ำลึกที่ใช้ขนส่งน้ำมัน

อัสฟาฮาน     เป็นเมืองศูนย์กลางเกษตรกรรม

ตะบรีซ         เป็นเมืองใหญ่และศูนย์กลางการค้า

 
 

อิรัก

อิรักมีลักษณะเศรษฐกิจที่สำคัญดังนี้

การเพาะปลูก

อิรักได้พัฒนาทางการเกษตรให้เจริญก้าวหน้ามากขึ้นกว่าเดิม โดยรัฐให้การสนับสนุนทั้งการเงินและวิชาการ เพื่อเพิ่มผลผลิตให้ได้มากขึ้น พืชเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ข้าวเจ้า ถั่ว ข้าวโพด

ฝ้าย ถั่วเขียว และอินทผาลัม

 
 

การเลี้ยงสัตว์

สัตว์ที่เลี้ยงมากและทำเป็นฟาร์ม ได้แก่ สัตว์ปีก โคนม โคเนื้อ แกะ

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่สำคัญที่สุดของอิรัก คือน้ำมันและรองลงมา คือก๊าซธรรมชาติ โดยเฉพาะน้ำมันมีปริมาณสำรองมากเป็นอันดับสองรองจากซาอุดิอาระเบีย

 
 

การอุตสาหกรรม

อุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ อุตสาหกรรมกลั่นน้ำมันปิโตรเคมิคัล อุตสาหกรรมพลาสติก ปุ๋ย ปูนซิเมนต์ และวัสดุก่อสร้าง อาหารสำเร็ป เป็นต้น

 
 

การค้า

สินค้าเข้าที่สำคัญคือ เครื่องจักรกล เครื่องใช้ไฟฟ้าอีเล็กทรอนิกส์

สินค้าออกที่สำคัญคือน้ำมันปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ ข้าวสาลี อินทผาลัม หนังสัตว์ ขนสัตว์ ยาสูบ

 
 

การคมนาคมขนส่ง

1.ทางถนน( รถยนต์)

อิรักมีถนนมาตรฐานเชื่อมระหว่างเมืองสำคัญไม่กี่สาย สำหรับในเขตทะเลทราย บางแห่งไม่ต้องสร้างถนน ผู้ใช้ยานพาหนะในท้องถิ่นสามารถข้ามทะเลทรายได้โดยไม่ต้องใช้ถนน แต่ในอนาคตจะมีทางหลวงสายเอเซียผ่านจะทำให้การคมนาคมขนส่งทางถนนได้ดีขึ้น

2. ทางรถไฟ

อิรักมีเส้นทางรถไฟสำคัญ 2 สายซึ่งผ่านกรุงแบกแดด ไปยังอ่าวเปอร์เซีย

3. ทางเรือ

แม่น้ำไทกริส--ยูเฟรติส ของอิรักไม่เหมาะแก่การเดินเรือ เพราะน้ำตื้น แต่เมื่อไหลมารวมกันเป็นชัต - อัล - อาหรับ มีความยาวประมาณ 200 กิโลเมตร ใช้ขนส่งได้ดี แต่เมื่อมีสงครามอิรัก - อิหร่าน ทำให้การใช้แม่น้ำนี้ไม่สะดวกและปลอดภัย การคมนาคมขนส่งทางน้ำ โดยใช้เส้นทางในอ่าวเปอร์เซียที่มีเมืองบาสราเป็นเมืองท่าที่สำคัญ

4. ทางอากาศ

อิรักมีท่าอากาศยานที่เมืองแบกแดด เป็นท่าอากาศยานที่สำคัญ

5. การขนส่งทางท่อ

อิรักได้วางท่อน้ำมันผ่านประเทศเพื่อนบ้าน เช่นผ่านซีเรีย และจอร์แดน เลบานอนไปออที่ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทำให้ประหยัดในการขนส่งได้เป็นอย่างดี

 
 

เมืองสำคัญ

แบกแดด เป็นเมืองหลวง

บาสรา เป็นเมืองท่า

กลับด้านบน

 
 

ตุรกี

ตุรกี เป็นประเทศที่มีลักษณะทางเศรษฐกิจที่ดีและพัฒนาประเทศให้เจริญก้าวหน้าไปกว่าอีกหลายประเทศในกลุ่มเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ โดยที่ตุรกีมีลักษณะเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่

การเพาะปลูก

ตุรกีเป็นประเทศที่มีลักษณะภูมิประเทศและภูมิอากาศเหมาะแก่การเพาะปลูกบริเวณที่เหมาะในการ เพาะปลูกได้แก่ชายฝั่งทะเลดำและชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน พืชเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ข้าวสาลี ยาสูบ ชา ผลไม้เปลือกแข็ง องุ่น ส้ม มะกอก เป็นต้น

 
 

การเลี้ยงสัตว์

บริเวณที่เลี้ยงสัตว์ของตุรกี คือตอนกลางของประเทศซึ่งเป็นที่ราบสูง สัตว์ท่เลี้ยงมากได้แก่ แพะ แกะ วัว ม้า ลา

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่สำคัญของตุรกี คือถ่านหิน ทองแดง เหล็ก แมงกานีส โครเมียม

 
 

การอุตสาหกรรม

โรงงานอุตสาหกรรมที่สำคัญของตุรกี คือโรงงานถลุงเหล็กและเหล็กล้าโรงงานเครื่องจักร ผลิตภัณฑ์โลหะต่างๆ รถยนต์ โรงงานแปรรูปอาหาร การทำพรม

 
 

การประมง

ตุรกีสามารถจักปลาได้มากประเทศหนึ่งในภูมิภาคนี้ คือสามารถจับปลาได้ประมาณปีละ 500,000 ตัน เป็นต้น

 
 

การค้า

สินค้าเข้าที่สำคัญ ได้แก่ น้ำมัน เสื้อผ้าสำเร็จรูป

สินค้าออกที่สำคัญ ได้แก่ เครื่องจักรกล เครื่องมืออุตสาหกรรม

 
 

การคมนาคม

1.ทางถนน( รถยนต์)

ตุรกีเป็นประเทศที่มีถนนยาวมากเป็นอันดับสองของภูมิภาคนี้คือรองจากอิหร่าน ซึ่งตุรกีมีถนนรวมกันมีความยาวประมาณ 378,257 กิโลเมตร

2.ทางรถไฟ

ตุรกีเป็นประเทศที่มีทางรถไฟที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในภูมิภาคนี้ โดยที่ตุรกีมีทางรถไฟรวมกันยาวที่สุดในเอเซียตะวันตกเฉียงใต้ คือมีความยาวถึง 80,135 กิโลเมตร ทางรถไฟเหล่านี้จะเชื่อมระหว่างประเทศ

3. ทางอากาศ

ตุรกีมีเมืองอังการาและอิสตันบูล เป็นศูนย์กลางการบินภายในประเทศและระหว่างประเทศ

4. ทางน้ำ

ตุรกีมีอาณาเขตติดต่อกับทะเลดังนั้นการคมนาคมขนส่งทางเรือนับว่ามีความสำคัญมากโดยมีเมืองอิสตันบูล( คอนสแตนติโนเปิล) เป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุด

 
 

เมืองสำคัญ

อังการา        เป็นเมืองหลวง

อิสตันบูล(คอนสแตนติโนเปิล)    เป็นเมืองท่าที่สำคัญและเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของตุรกี ตั้งอยู่ในเขตยุโรป

อิชเมียร์         เป็นเมืองท่าใหญ่อันดับสองตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

กลับด้านบน

 
 

ซีเรีย

มีลักษณะทางเศรษฐกิจที่สำคัญดังนี้คือ

การเพาะปลูก

พืชเศรษฐกิจที่สำคัญของซีเรีย ได้แก่ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ฝ้าย และพืชอื่น ๆที่ปลูกทั่วไป คือยาสูบ มะกอก ผัก ผลไม้ และหัวผักกาดหวาน

 

 
 

การเลี้ยงสัตว์

สัตว์เลี้ยงที่สำคัญ ได้แก่ แกะ แพะ ไหม

 
 

การอุตสาหกรรม

อุตสาหกรรมที่สำคัญของซีเรีย ได้แก่ อุตสาหกรรมเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์น้ำมัน ทอผ้า ปูนซิเมนต์ โรงงาน ยาสูบ การทำน้ำตาล เครื่องทองเหลือง เครื่องแก้ว ปุ๋ย เคมีภัณฑ์ เหล็ก โลหะ

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่สำคัญได้แก่ น้ำมัน ฟอสเฟต ยิบซัม

 
 

การค้า

สินค้าเข้าที่สำคัญ อาหาร เครื่องจักรกล อิเล็กทรอิกส์ เครื่องยนต์

สินค้าออกที่สำคัญคือ น้ำมัน ผ้าไหม ขนแกะ ฝ้าย และน้ำมันมะกอก

 
 

การคมนาคมขนส่ง

1.ทางถนน( รถยนต์)

ส่วนใหญ่เป็นถนนที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองสำคัญ ๆเช่นเมืองท่า เมืองอุตสาหกรรมกับเมืองหลวง เป็นต้น

2. ทางรถไฟ

ซีเรียมีทางรถไฟน้อย เพราะใช้ทางรถยนต์เป็นส่วนใหญ่

3. ทางอากาศ

ซีเรียมีสายการบินติดต่อภายในประเทศและติดต่อระหว่างประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคนี้และภูมิภาคอื่นๆ

4. ทางน้ำ

ซีเรีย ใช้การขนส่งทางเรือได้ เพราะมีอาณาเขตติดต่อกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนแต่ไม่ทันสมัยเท่าที่ควร

 
 

เมืองสำคัญ

ดามัสกัส เป็นเมืองหลวงมีชื่อเสียงในการทอผ้าไหม และเชื่อว่าเป็นเมืองเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

อเลปโป เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าขายทางบก

กลับด้านบน

 
 

เลบานอน

มีลักษณะทางเศรษฐกิจที่สำคัญดังนี้คือ

การเพาะปลูก

พืชเศรษฐกิจที่สำคัญของเลบานอนได้แก่ ข้าว ยาสูบ ผัก ผลไม้ องุ่น มะกอก

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่สำคัญของเลบานอนได้แก่เหล็ก

 
 

การอุตสาหกรรม

การอุตสาหกรรมที่สำคัญของเลบานอนได้แก่ อุตสาหกรรมทอผ้า การผลิตอาหาร ปูนซีเมนต์ ผลิตภัณฑ์ น้ำมัน และการท่องเที่ยว

 
 

การประมง

การประมงมีน้อยมากเพราะขาดแคลนเงินทุนและการสนับสนุนทางรัฐบาล

 
 

การค้า

สินค้าออกที่สำคัญคือไหม ยาสูบ ผลไม้ โอลีฟ

สินค้าเข้าที่สำคัญคือ อาหาร เคมีภัณฑ์ ยารักษาโรค เครื่องจักรกล

หมายเหตุ สำหรับรายได้ที่สำคัญของเลบานอน คือรายได้จากการขนส่งน้ำมันจากอิรัก และซาอุดิอาระเบียที่วางท่อน้ำมันผ่านไปยังเมืองท่าชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

 
 

การคมนาคมขนส่ง

1.ทางถนน(รถยนต์)

เลบานอนมีทางรถยนต์ติดต่อกันสะดวกเช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆคือจะมีระหว่างเมืองหลวงกับเมืองอุตสาหกรรม และเมืองท่า

2. ทางรถไฟ

เลบานอนมีทางรถไฟน้อยมาก ซึ่งจะใช้เชื่อมต่อระหว่างเมืองหลวง เมืองท่า กับแหล่งผลิต

3. ทางอากาศ

เลบานอนมีกรุงเบรุตเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งทางอากาศที่สำคัญเมืองหนึ่งของภูมิภาคนี้ โดยที่รัฐบาลมีสายการบินระหว่างประเทศ

4. ทางน้ำ

เลบานอนตั้งอยู่ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน จึงสามารถติดต่อค้าขายกับประเทศในทวีปต่างๆได้โดยมีเมืองเบรุตเป็นเมืองท่าที่สำคัญ

 
 

เมืองสำคัญ

เบรุต      เป็นเมืองหลวงและเมืองท่า

ซีดอน     เป็นเมืองศูนย์กลางกลั่นน้ำมัน

กลับด้านบน

 
 

อิสราเอล

มีลักษณะทางเศรษฐกิจที่สำคัญดังนี้คือ

การเพาะปลูก

อิสราเอลเป็นประเทศที่มีการเกษตรกรรมที่ทันสมัยและก้าวหน้าที่สุดในกลุ่มภูมิภาคนี้เพราะสามารถพัฒนาทะเลทรายให้สามารถเพาะปลูกได้พืชเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ผัก ผลไม้ มะนาว มะกรูด ส้ม องุ่น มะเขือเทศ เป็นต้น

 
 

การเลี้ยงสัตว์

สัตว์ที่อิสราเอลเลี้ยงมาก ได้แก่ โคเนี้อ และโคนม

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่สำคัญของอิสราเอล ได้แก่ฟอสเฟต โปแทช โบรมีน ยิบซัม แมกนีเซียม ทองแดง แมงกานีส กำมันถัน และน้ำมัน

 
 

การอุตสาหกรรม

อุตสาหกรรมที่สำคัญ ได้แก่ อิเล็กทรอนิกส์ ผลิตอาวุธ การทอผ้า แปรรูป อาหาร และอุตสาหกรรมขัดเงาและเจียระไนเพชรที่สำคัญของโลก

 
 

การประมง

แหล่งประมงที่สำคัญของอิสราเอล คือบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แต่ไม่มากนักอิสราเอลสามารถจับปลาได้ปีละประมาณ 2 พันตันซึ่งนับน้อยมาก

 
 

การค้า

สินค้าออกที่สำคัญ ผลผลิตทางการเกษตรเช่นองุ่น ผักสด และมะเขือเทศ อาวุธ ปุ๋ยเคมี สิ่งทอ เครื่องจักรกล

สินค้าเข้าที่สำคัญคือข้าว ยารักษาโรค อาหาร

 
 

การคมนาคมขนส่ง

1. ทางถนน (รถยนต์)

มีถนน รถยนต์ ติดต่อระหว่างเมืองสำคัญต่างๆ

2. ทางรถไฟ

มีน้อยและจะเชื่อมต่อระหว่างเมืองสำคัญ ๆเท่านั้น

3. ทางน้ำ

อิสราเอลอยู่ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนดังนั้น การคมนาคมขนส่งทางทะเลจึงมีความสำคัญมาก โดยมีเมืองเทลอะวีฟ เป็นเมืองท่าสำคัญ

4. ทางอากาศ

อิสราเอลเป็นประเทศอีกประเทศหนึ่งที่เป็นศูนย์กลางของการคมนาคมขนส่งทางอากาศของภูมิภาคนี้ โดยมีเมืองเทลอะวีฟเป็นศูนย์กลาง ซึ่งเป็นท่าอากาศที่ใช้เป็นสนามบินในประเทศ และสนามนานาชาติอิสราเอลมีสายการบินประจำชาติเป็นของตนเอง

 

 
 

เมืองสำคัญ

เยรูซาเลม เป็นเมืองหลวง

เทลอะวีฟ เป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุด และมีท่าอากาศยานที่สำคัญของภูมิภาคนี้

กลับด้านบน

 
 

จอร์แดน

มีลักษณะเศรษฐกิจที่สำคัญดังนี้

การเพาะปลูก

พืชที่ปลูกมาก ได้แก่ กล้วย องุ่น ส้ม พืช แพร์ และแอปเปิล

 
 

การเลี้ยงสัตว์

การเลี้ยงสัตว์มีน้อย สัตว์ที่เลี้ยง ได้แก่ แพะ แกะ อูฐ

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่จอร์แดนขุดได้มากคือฟอสเฟต โฟแทช โบรมีน

 
 

การอุตสาหกรรม

การอุตสาหกรรมส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมขนาดกลาง เช่นอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ ทอผ้า แปรรูป อาหาร

 
 

การค้า

สินค้าออกที่สำคัญ ได้แก่ ประเภทแร่ธาตุ คือฟอสเฟต โฟแทช โบรมีน

สินค้าเข้า ได้แก่ ข้าว เนื้อ ผลไม้เคมีภัณฑ์ เครื่องจักรกล อาหาร

 
 

การคมนาคมขนส่ง

1.ทางถนน( รถยนต์)

ถนนมาตรฐานจะมีเฉพาะที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองอุตสาหกรรมกับเมืองหลวง ส่วนในชนบทถนนยังล้าหลัง ใช้สัตว์ประเภทม้า ลา และอูฐเป็นพาหนะ

2. ทางรถไฟ

มีน้อย จะมีก็เป็นเส้นทางเชื่อมระหว่างเมืองสำคัญ

3.ทางอากาศ

มีสายการบินภายในประเทศ และมีสายการบินนานาชาติไม่กี่สายที่แวะลงที่สนามบินเป็นของจอร์แดน

4. การขนส่งทางท่อ

จอร์แดนได้รับผลประโยชน์จากที่ประเทศเพื่อนบ้านใช้เป็นเส้นทางวางท่อน้ำมันผ่ามสู่ทะเลเมดิเตอร์

 
 

เมืองสำคัญ

อัมมาน เป็นเมืองหลวง

กลับด้านบน

 
 

ซาอุดิอาระเบีย

มีลักษณะเศรษฐกิจที่สำคัญสรุปได้คือ

การเพาะปลูก

ซาอุดิอาระเบียสามารถทำการเกษตรได้ผลผลิตเพียงพอกับการบริโภคภายในประเทศและมีเหลือบางอย่างส่งไปขายต่างประเทศอีกด้วย สำหรับพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ อินทผาลัมและผลไม้ต่างๆ

 
 

การเลี้ยงสัตว์

ส่วนใหญ่เป็นการเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อนไปตามทะเลทราย สัตว์ที่เลี้ยง ได้แก่ แพะ และแกะ

 
 

การอุตสาหกรรม

ที่สำคัญของซาอุดิอาระเบีย ได้แก่ ผลิตภัณฑ์น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ ปิโตรเคมี เหล็ก ปูนซิเมนต์ เซรามิก เครื่องสุขภัณฑ์ เครื่องปรับอากาศ ตู้เย็น เป็นต้น

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่สำคัญได้แก่ น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ เหล็ก ทองแดง ทองคำ

 
 

การประมง

ซาอุดิอาระเบีย ทำการประมงน้อยมาก เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ

 
 

การค้า

สินค้าออกที่สำคัญ น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และผลิตภัณฑ์จากน้ำมัน หนังสัตว์ ขนแกะ อินทผาลัม

สินค้าเข้าทีสำคัญคือเครื่องจักรกล เคมีภัณฑ์ ยารักษาโรค เสื้อผ้า อิเล็กทรอนิกส์

 
 

เมืองสำคัญ

ริยาด        เป็นเมืองหลวง

เมกกะ      เป็นเมืองสำคัญทางศาสนาอิสลาม (เป็นทีประสูติของพระมะหะหมัด)

ราส ทานูราห์ เป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุด

 
 

การคมนคมขนส่ง

1.ทางถนน( รถยนต์)

ประเทศซาอุดิอาระเบียนับได้ว่ามีถนนที่ดีเชื่อมระหว่างเมืองท่ากับเมืองหลวงและเมืองที่มีบ่อน้ำมัน โดยที่มีถนนมาตรฐานยาวกว่า 85,000 กิโลเมตร

2. ทางรถไฟ

เมื่อเปรียบเทียบกับเนื้อที่ของประเทศแล้วซาอุดิอาระเบียมีทางรถไฟน้อยมาก เพราะต้องสร้างทางรถไฟผ่านทะเลทราย ทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูง ทางรถไฟจึงมีเฉพาะเมืองสำคัญ โดยเฉพาะเมืองหลวงเมืองท่าและบ่อน้ำมัน โดยที่เส้นทางรถไฟที่สำคัญ 2 สายคือส่วนหนึ่งจากเมืองริยาดไปอ่าวเปอร์เซียและจากเมดินาไปเมืองทาบุคในตุรกี

3.ทางอากาศ

ปัจจุบันท่าอากาศยานเมืองเจดดาของซาอุดิอาระเบีย เป็นท่าอากาศยานที่มีบริเวณกว้างที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มีเนื้อที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร นอกจากนั้นยังมีเมืองริยาดเป็นศูนย์กลางการบินของภูมิภาคนี้ด้วย

4.ทางน้ำ

ซาอุดิอาระเบียมีน่านน้ำทั้ง2 ด้านคือทะเลแดงกับอ่าวเปอร์เซีย จึงทำให้ซาอุดิอาระเบีย สามารถใช้การคมนาคมขนส่งทางน้ำติดต่อกับประเทศต่างๆ ได้สะดวก โดยเฉพาะทางด้านอ่าวเปอร์เซียมีเมืองราสทานูราห์ เป็นเมืองท่าเรือน้ำลึกที่ใช้ขนส่งน้ำมันที่สำคัญ

5. การขนส่งทางท่อ

ซาอุดิอาระเบียบมีการขนส่งน้ำมันและก๊าซธรรมชาติจากแหล่งผลิตสู่ท่าเรือโดยทางท่อ ซึ่งปัจจุบันการขนส่งทางท่อนับว่ามีความสำคัญมากมากขึ้น

นอกจากประเทศดังกล่าวข้างต้นนี้แล้วประเทศนอกนั้นเป็นประเทศซึ่งลักษณะทางเศรษฐกิจและชีวิตความเป็นอยู่พอสรุปได้ดังนี้

กลับด้านบน

 
 

ไซปรัส

ไซปรัส เป็นเกาะเล็ก ๆ อยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เศรษฐกิจที่สำคัญของไซปรัส ได้แก่ การท่องเที่ยวข้าว องุ่น มะกอก มันฝรั่ง ส่วนการทำเหมืองแร่ที่สำคัญคือทองแดง ยิปซัม โครเมียม และแอสเบสตอส

 
 

คูเวต

คูเวตเป็นประเทศเล็กๆ อยู่ทางตอนใต้ของอิรักติดกับอ่าวเปอร์เซีย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายการเพาะปลูกมีน้อยมาก เศรษฐกิจของคูเวตขึ้นอยู่กับน้ำมันเป็นสำคัญที่สุด

 
 

โอมาน

โอมาน เป็นประเทศเล็ก ๆด้านอ่าวเปอร์เซีย สินค้าออกและเศรษฐกิจของโอมานที่สำคัญ คือน้ำมัน ส่วนแร่ธาตุอื่นๆ ที่โอมานส่งเป็นสิ่งสินค้าออกมีน้อย เช่นทองแดง และพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ อินทผาลัม ข้าวสาลี กล้วย ผัก และผลไม้

สำหรับการประมงนั้น โอมานสามารถจับปลาได้มากกว่า 90,000 ตันต่อปี ซึ่งมากกว่าอีกหลายประเทศในภูมิภาคนี้

 
 

กาตาร์

กาตาร์เป็นประเทศเล็ก ๆ ด้านอ่าวเปอร์เซีย แต่เป็นประเทศที่ผลิตน้ำมันได้น้อย เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ แต่รายได้ส่วนใหญ่ของกาตาร์ขึ้นอยู่กับธุรกิจการขนส่งน้ำมันเป็นสินค้าออกทำให้เศรษฐกิจของกาตาร์เจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว และกาตาร์ได้พัฒนาอุตสาหกรรมปุ๋ย เหล็กกล้า ปิโตรเคมี ไฮโดรคาร์บอนด์

 
 

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

สหรัฐเอมิเรตน์ด้าวอ่าวเปอร์เซียและอ่าวโอมาน ลักษณะของเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับน้ำมันเป็นส่วนใหญ่และมีพืชเศรษฐกิจที่สำคัญคืออินทผาลัม และผักต่างๆ

 
 

บาห์เรน

บาห์เรน เป็นประเทศเล็กๆ ซึ่งอยู่ในอ่าวเปอร์เซียเป็นประเทศที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดประเทศหนึ่งในภูมิภาคนี้

ลักษณะเศรษฐกิจที่สำคัญคือเป็นประเทศที่มีอุตสาหกรรมหลายชนิด ได้แก่ อุตสาหกรรมน้ำมันต่อเรือ การทอผ้า การประมง ผลิตภัณฑ์น้ำมัน โรงงานถลุงอะลูมิเนียม ศูนย์กลางเทางเทคโนโลยีการสื่อสาร และการเงินการธนาคารในอ่าวเปอร์เซีย

กลับด้านบน

ส่วนพืชเศรษฐกิจที่สำคัญคือผักและผลไม้

 
 

สาธารณรัฐเยเมน

สาธารณรัฐเยเมน คือประเทศที่เกิดจากการรวมของประเทศเยเมนเหนือกับเยเมนใต้ เมื่อปีพ.ศ.2533 ซึ่งลักษณะเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่

การเพาะปลูก

พืชที่ปลูกมากและสำคัญได้แก่ ข้าวสาลี ผลไม้ กาแฟ ฝ้าย ข้าวฟ่าง

 
 

ารเพาะปลูก

พืชที่ปลูกมากและสำคัญได้แก่ ข้าวสาลี ผลไม้ กาแฟ ฝ้าย ข้าวฟ่าง

 
 

การเลี้ยงสัตว์

สัตว์ที่เลี้ยงมาก ได้แก่ แพะ แกะ

 
 

การประมง

แหล่งประมงที่สำคัญ คือทะเลอาหรับ เยเมน สามารถจับปลาได้ประมาณ ปีละ 70,000 ตัน

 
 

การอุตสาหกรรม

อุตสาหกรรมที่สำคัญได้แก่ กลั่นน้ำมัน ถลุงแร่ การแปรรูปอาหาร

 
 

การค้า

สินค้าออกที่สำคัญคือน้ำมัน

สินค้าเข้าที่สำคัญคือ เครื่องจักรกล เคมีภัณฑ์ อาหาร เสื้อผ้า เครื่องไฟฟ้า

 
 

การคมนาคมขนส่ง

1.ทางถนน( รถยนต์)

ส่วนใหญ่ไม่เจริญเท่าที่ควร เป็นถนนที่เชื่อมระหว่างเมืองสำคัญ ๆเท่านั้น

2. ทางน้ำ

เป็นการคมนาคมตามชายฝั่ง และมีเมืองเอเดนเป็นเมืองท่า ที่มีเรือพาณิชย์เดินทางผ่านทะเลแดงไปประเทศต่างๆ ได้ทั้งทวีปยุโรป เอเซีย อเมริกา และแอฟริกา

3. ทางอากาศ

มีเมืองเอเดนเป็นเมืองท่าอากาศยานที่สำคัญของภูมิภาคนี้อีกแห่งหนึ่ง

 
 

เมืองสำคัญ

ซันอา       เป็นเมืองหลวง (เดิมเป็นเมืองหลวงของเยเมนเหนือ)

เอเดน     เป็นเมืองท่า ( เดิมเป็นเมืองหลวงของเยเมนใต้)

กลับด้านบน

 
 

อัฟกานิสถาน

มีลักษณะทางเศรษฐกิจที่สำคัญพอสรุปได้ดังนี้

การเพาะปลูก

พืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ ข้าวสาลี ผลไม้ ลูกเกาลัด

 
 

การเลี้ยงสัตว์

สัตว์เลี้ยงที่สำคัญได้แก่ แกะ แพะ

 
 

การทำเหมืองแร่

แร่ธาตุที่สำคัญ ได้แก่ทองแดง ถ่านหิน เหล็ก สังกะสี

 
 

การอุตสาหกรรม

อุตสาหกรรมที่สำคัญได้แก่อุตสาหกรรมทอผ้า เฟอร์นิเจอร์ ปูนซิเมนต์

 
 

การค้า

สินค้าออกที่สำคัญ ได้แก่ ไม้สัก หนังสัตว์ เนื้อสัตว์ ขนสัตว์ ผลไม้ และผลิตภัณฑ์จากไม้

สินค้าเข้า ได้แก่ เครื่องไฟฟ้า เครื่องจักรกล ยารักษาโรค เคมีภัณฑ์ อาหาร ข้าว

 

 
 

การคมนาคม

1. ทางถนน(รถยนต์)

ในอัฟกานิสถานมีถนนลาดยางเพียงร้อยละ 15 ของถนนทั้งประเทศซึ่งจะเป็นถนนเชื่อมต่อระหว่างเมืองสำคัญ ๆเท่านั้น ส่วนในชนบทจะมีถนนที่ใช้พาหนะพวกสัตว์ เช่น ลา ม้าและอูฐ เป็นต้น

2. ทางรถไฟ

ส่วนใหญ่เมื่อเทียบกับพื้นที่แล้วมีน้อยมาก จะมีทางรถไฟที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองสำคัญ ๆ เท่านั้น กิจการรถไฟในอัฟกานิสถานนับว่าล้าหลังมากประเทศหนึ่งเหมือนกัน

3. ทางอากาศ

อัฟกานิสถานมีท่าอากาศยานที่สายการบินระหว่างประเทศ แวะรับส่งผู้โดยสารแต่ไม่มากนัก

 
 

เมืองสำคัญ

คาบูล        เป็นเมืองหลวงและเมืองอุตสาหกรรม

เฮราต       เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า และเป็นเมืองใหญ่

กลับด้านบน

 
 

ลักษณะทางสังคมและวัฒนธรรม

ถ้าจะมองโดยภาพรวมของลักษณะทางสังคมและวัฒนธรรมของประชาชนในภูมิภาคเอเซียตะวันตกเฉียงใต้แล้วสามารถสรุปได้ดังนี้

1. ภาษา

ภาษาอาหรับจะเป็นภาษาของคนส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้

 
 

2. ศาสนา

ประชาชนในภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาอิสลาม

 
 

3.ด้านศิลปะและสถาปัตยกรรม

ภูมิภาคนี้เคยเป็นแหล่งอารยธรรมเก่าแก่ของโลก เช่นการแกะสลักหิน การสร้างปีระมิด

 
 

4. ลักษณะการแต่งกาย

ส่วนใหญ่จะแต่งกายคล้ายๆ กับชาวมุสลิมอื่นๆทั่วโลก นอกจากพวกที่นับถือศาสนาคริสต์ มักแต่งกายแบบชาวยุโรป คือแต่งชุดสากล เป็นต้น

 
 

ลักษณะทางสังคมและวัฒนธรรมของประเทศต่างๆ ในเอเซียตะวันตกเฉียงใต้

อิหร่าน

เชื้อชาติ ประชากรอิหร่านประกอบด้วยเชื้อชาติต่าง ๆหลายเชื้อชาติด้วยกันคือเป็นชาวเปอร์เซีย ประมาณร้อยละ 63 เป็นชาวเตอร์โกมานและบาลูคิส ร้อยละ 19 ชาวเคิร์ต ร้อยละ 3

และเป็นชาวอาหรับอีกประมาณร้อยละ 4

ภาษา

เป็นภาษาประจำชาติของอิหร่าน คือฟาร์ซี นอกจากนั้นมีภาษาอื่น ๆที่ใช้กันอย่างแพร่หลายอีกภาษาเช่น เปอร์เซีย ตุรกี เคิร์ด อาหรับ อังกฤษ และฝรั่งเศส

ศาสนา

อิหร่านมีศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลาม ซึ่งมีอยู่ 2นิกาย คือนิกายซีอะห์ มีประชากรนับถือมากที่สุดคือประมาณร้อยละ 93 และนิกายสุหนี่อีกประมาณร้อยละ 6 นอกนั้นนับถือศาสนาอื่นๆ

 
 

อิรัก

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่ของอิรักคือประมาณร้อยละ 75 เป็นชาวอาหรับ ชาวเคริต์ ร้อยละ 18 ที่เหลือร้อยละ7 เป็นพวกเชื้อสายอื่น ๆเช่น อัสซีเรียน เตอร์โกมาน อาร์เมเนียน

ภาษา

ภาษาราชการ คือภาษาอาหรับ นอกจากนั้นจะมีภาษาของประชาชนเชื้อชาติต่างๆเช่น ภาษาเดิริด เป็นต้น

ศาสนา

ประชากรส่วนใหญ่ คือประมาณร้อยละ 95 นับถือศาสนาอิสลามโดยแบ่งออกเป็น 2 นิกายคือ นิกายซีอะห์ ประมาณร้อยละ 60 นิกายสุหนี่ ประมาณร้อยละ 35 นอกนั้นจะนับถือศาสนาคริสต์

 
 

อัฟกานิสถาน

เชื้อชาติ

ประชากรของอัฟกานิสถานประกอบด้วยชนหลายเชื้อชาติคือชนชาติปาทาน ประมาณหครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมด นอกนั้นได้แก่ ชนชาติตาจิก ชนชาติอูสเบค ชนชาติฮาซารา และชนกลุ่มเล็กๆอีกหลายกลุ่ม

ภาษา

ภาษาทางราชการและภาษาประจำชาติคือ ภาษาปุชตู และภาษาดารีเปอร์เซีย นอกจากนั้นมีภาษาประจำถิ่นตามเชื้อชาติต่างๆ อีกหลายสิบภาษา

ศาสนา

ศาสนาประจำชาติ คือศาสนาอิสลาม ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 นิกาย คือนิกายสุหนี่มีผู้นับถือมากที่สุด คือประมาณร้อยละ 75 นิกายซีอะห์ประมาณร้อยละ 10 นอกนั้นนับถือศาสนาอื่นๆ

 
 

ตุรกี

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่ของตุรกี คือประมาณร้อยละ 85 ของประชากรทั้งหมดเป็นชาวตุรกีเป็นชาวเคริสต์ประมาณร้อยละ 12 นอกนั้นเป็นชนเชื้อชาติอื่นๆ

ภาษา

ภาษาราชการ คือภาษาตุรกี และเป็นภาษาที่ใช้กันมากที่สุดในตุรกี นอกนั้นเป็นภาษาประจำเชื้อชาติที่ใช้กันทั่วไป เช่นภาษาเคิร์ด ภาษาอาหรับ

ศาสนา

ประชากรส่วนใหญ่ของตุรกี คือมากกว่ารัอยละ 95 นับถือศาสนาอิสลาม ส่วนมากนับถือนิกายสุหนี่ นอกนั้นนับถือศาสนาอื่นคือศาสนาคริสต์ และศาสนายิว

 
 

ซาอุดิอาระเบีย

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่ของซาอุดิอาระเบียเป็นชาวอาหรับ ซึ่งมีหลายเผ่าที่อพยพมาจากประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคนี้

ภาษา

ภาษาราชการ คือภาษาอาหรับ ซึ่งมีคนใช้กันแพร่หลายที่สุด นอกจากนั้นเป็นภาษาอื่น ๆที่นิยมใช้กัน ได้แก่ ภาษาอังกฤษ และภาษาอุรดู

 
 

อิสราางเอล

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่ของอิสราเอลคือเชื้อชาติยิวซึ่งมีประมาณร้อยละ 83 ของประชากรทั้งหมดรองลงมาคือ เชื้อชาติอาหรับมีประมาณร้อยละ 16 นอกนั้นมีเชื้อชาติอื่นบ้าง

ภาษา

ภาษาทางราชการคือภาษาอาหรับ และภาษาฮิบรู นอกนั้นเป็นภาษาอังกฤษ และภาษาถิ่น ของภูมิภาคนี้

ศาสนา

ประชากรทั้งหมดนับถือศาสนายิว รองลงมาคือประมาณร้อยละ 13 นับถือ ศาสนาอิสลาม นอกนั้นถือศาสนาคริสต์ และศาสนาดรูซ

 
 

เลบานอน

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่ของเลบานอน คือประมาณร้อยละ 83 เป็นชาวเลบานอน เป็นชาวปาเลสไตน์ประมาณร้อยละ 9 และชาวอาร์เมเนียนร้อยละ 5 นอกนั้นเป็นเชื้อชาติอื่นๆ

ภาษา

ภาษาทางราชการคือภาษาอาหรับ ภาษาที่ใช้กันอย่างแพร่หลายและกว้างขวางคือภาษาฝรั่งเศส และภาษาอังกฤษ รวมทั้งภาษาอาร์เมเนียน

ศาสนา

ศาสนาประจำชาติหรือศาสนาที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือ คืศาสนาอิสลามประมาณ 57% ของประชากรทั้งหมด รองลงมาคือ ศาสนาคริสต์ประมาณ 42 % และที่เหลือจะนับถือศาสนาดรูซ

 
 

จอร์แดน

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ๋หรือเกือบทั้งหมด คือประมาณร้อยละ 98 เป็นชาวอาหรับ นอกนั้นเป็นเชื้อชาติอื่นๆ

ภาษา

ภาษาทางราชการ คือภาษาอาหรับ ส่วนภาษาที่สำคัญรองลงมาคือ ภาษาที่สำคัญรองลงมคือภาษาอังกฤษ ซึ่งนับได้ว่าเป็นภาษาที่สอง

ศาสนา

ศาสนาประจำชาติหรือศาสนาที่ประชาชนนับถือมากที่สุด คือศาสนาอิสลาม นิกายสุหนี่ ซึ่งมีประมาณร้อยละ 92 ที่เหลือจะนับถือศาสนาคริสต์

 
 

ไซปรัส

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่ของไซปรัส คือประมาณร้อยละ 78 เป็นของชาวกรีก และรองลงมาคือ เชื้อสายตุรกี ประมาณร้อยละ 18 ที่เหลือจะเป็นเชื้อชาติ อาร์เมเนียน มาโรไนท์

ภาษา

ภาษาทางราชการคือภาษาตุรกี และภาษากรีก นอกนั้นใช้ภาษาอื่นๆ เช่นภาษาอังกฤษ

ศาสนา

ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศหรือประมาณร้อยละ 77 ของประชากรทั้งประเทศนับถือศาสนาคริสต์ นิกายกรีกออร์ธอดอกซ์ และนับถือศาสนาอิสลามอีกประมาณร้อยละ 18 นอกนั้นนับถือศาสนาอื่นๆ

 
 

ซี่เรีย

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศหรือประมาณร้อยละ 90 เป็นชาวอาหรับ ที่เหลือเป็นเชื้อชาติอื่นๆ เช่นชาวเคริ์ต อาร์เมเนียน

ภาษา

ภาษาทางราชการและเป็นภาษาที่ใช้กันมาก คือภาษาอาหรับ นอกจากนั้นมีภาษาอื่น ๆได้แก่ภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส ภาษาเคริ์ด ภาษาอาร์เมเนียน

ศาสนา

ศาสนาที่ประชาชนนับถือมากที่สุดคือประมาณร้อยละ 90 นับถือศาสนาอิสลาม รอง ลงมาคือศาสนาคริสต์ ประมาณร้อยละ 10

 
 

คูเวต

เชื้อชาติ

ประชากรของคูเวตประกอบด้วยเชื้อชาติต่างๆ หลายเชื้อชาติที่สำคัญและมากคือชาวคูเวตร้อยละ 39 ชาวอาหรับประมาณร้อยละ 39 นอกนั้นมีเชื้อชาติอื่นๆ เช่นอิหร่าน อินเดีย และปากีสถาน เป็นต้น

ภาษา

ภาษาราชการคือภาษาอาหรับ นอกนั้นใช้ภาษาอื่น ๆ เช่นภาษาอังกฤษ และภาษาตามเชื้อชาตินั้นๆ

ศาสนา

ประชากรส่วนใหญ่ของชาวคูเวตนับถือศาสนาอิสลาม คือประมาณร้อยละ 85 ของประชากรทั้งประเทศ นอกนั้นจะนับถือศาสนาอื่น ๆตามเชื้อชาติ

 
 

โอมาน

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่ของโอมาน คือประมาณร้อยละ 88 ของประชากรทั้งประเทศเป็นชาวอาหรับ นอกนั้นเป็นเชื้อชาติอื่นๆ เช่น บาลูคิส ประมาณร้อยละ 4 เปอร์เซียร้อยละ 3 อินเดียร้อยละ 2 แอฟริการ้อยละ 2 และที่เหลือเป็นเชื้อชาติอื่นๆ

ภาษา

ภาษาที่ใช้มากและเป็นภาษาราชการ คือภาษาอาหรับ นอกนั้นเป็นภาษาอื่นๆ ที่ใช้กันมากโดยเฉพาะในเขตเมืองหลวงคือภาษาราชการ คือภาษาอาหรับ นอกนั้นเป็นภาษาอื่น ๆที่ใช้กันมากโดยเฉพาะในเขตเมืองหลวงคือภาษาอังกฤษ และภาษาอุรดู

ศาสนา

ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม

 
 

กาตาร์

เชื้อชาติ

ประชากรของกาตาร์ประกอบด้วย ชนหลายเชื้อชาติ แต่ประชากรส่วนใหญ่ ได้แก่เชื้อชาติอาหรับ ซึ่งมีประมาณร้อยละ 40 นอกนั้นเป็นประชากรเชื้อชาติอื่นคือ ปากีสถาน อิหร่าน อินเดีย ตามลำดับ

ภาษา

ภาษาที่ประชาชนนิยมใช้มากและเป็นภาษาราชการ คือภาษาอาหรับ แต่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย

ศาสนา

ศาสนาที่เป็นศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลาม ซึ่งมีนิกายสุหนี่ที่ประชาชนนับถือมากที่สุด คือประมาณร้อยละ 95 ของประชากรทั้งประเทศ ส่วนนิกายซีอะห์ คนนับถือน้อยมาก

 
 

สาธารณรัฐเยเมน

เชื้อชาติ

สาธารณรัฐเยเมนประกอบด้วยประชาชนหลายเชื้อชาติแต่ที่มากที่สุดคืออาหรับ ส่วนเชื้อชาติอื่น ได้แก่อินเดีย นิโกร

ภาษา

ภาษาที่ใช้กันมากและเป็นภาษาราชการคือภาษาอาหรับ นอกนั้นใช้ภาษาประจำเชื้อชาติ

ศาสนา

ศาสนาที่คนส่วนใหญ่นับถอืและเป็นศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลาม โดยเฉพาะนิกายสุหนี่ มีคนนับถือมากที่สุด

 
 

บาห์เรน

เชื้อชาติ

ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวบาห์เรนถึงร้อยละ 63 นอกนั้นเป็นคนเชื้อชาติอื่นเช่น เอเซียชาวอาหรับ ชาวอิหร่าน

ภาษา

ภาษาที่นิยมใช้กันมาก และเป็นภาษาราชการคือ ภาษาอาหรับ นอกนั้นใช้ภาษาอื่น ๆเช่น ภาษาอังกฤษนิยมใช้กันทั่วไป และยังมีภาษาถิ่นหรือภาษาตามเชื้อชาติ เช่นภาษาอุรดู และภาษาฟาร์ซี เป็นต้น

ศาสนา

ศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลาม แต่แบ่งเป็น 2 นิกาย สำหรับนิกายที่คนนับถือกันมาก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นประชาชนทั่วไป คือนิกายซีอะห์ มีคนนับถือประมาณร้อยละ 70 ของประชากรทั้งหมดส่วนอีกร้อยละ 30 จะนับถือนิกายสุหนี่ ส่วนมากเป็นชนชั้นปกครองและชนชั้นกลาง

 
 

สหรัฐอาหรับเอมิเรสต์

เชื้อชาติ

ประชากรของสหรัฐอาหรับเอมิเรสต์ ประกอบด้วยชนหลายเชื้อชาติ แต่ส่วนใหญ่คือชาวอาหรับ รองลงมาคืออิหร่าน ปากีสถาน และอินเดีย

ภาษา

ภาษาที่นิยมใช้กันมากและเป็นภาษาราชการคือภาษาอาหรับ นอกนั้นเป็นภาษาประจำเชื้อชาติ เช่นภาษาฮินดู อุรดู และภาษาฟาร์ซี เป็นต้น

ศาสนา

ศาสนาที่นับถือมากและเป็นศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลาม นิกายสุหนี่ผู้นับถือมากที่สุด คือประมาณร้อยละ 94 นอกนั้นเป็นพวกนับถือนิกายซีอะห์ ศาสนาคริสต และฮินดู

 
  อ้างอิง : อาจารย์นิคม สุมงคล . คู่มือเตรียมสอบสังคมศึกษา ม.2 . กรุงเทพ ฯ : ไฮเอ็ดพับลิชชิ่ง , 2521  
  กลับหน้าสู่เมนูหลัก  
  ผู้รวบรวม : นางสาวเพ็ญจันทร์ พงษ์ประเสริฐ    กลุ่มสาระสังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม       โรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย